Sabah

Uyanır seccadeler üstünde din,Aklın endişeleri yayılır şehre,İnsan kastle, güneş vakitle temas ederTaşa, toprağa..herşeye! ..

Serinlik bir ihtiyardır ki şehrin üstündeGerinir sabahla beraber;Kurtarır gecenin karanlığındanİnsanı, hayata davet eder.

Şarkın çekilen perdeleri içindenUzanır devamın eli zamana,Korkusu, düşüncesi, endişesi..insanınToplanır sığar bir ana.

Açılan kapılardan fırlar dışarıGünlük meselesi insanlığın;Çırpınan bir endişe halinde çarparDüşen başların içinde yarın! ..