Ben Halkım Ayaktakımı

Ben halkım, kalabalıklar, yığınlar, ayaktakımı.Bilir misin, dünyanın bütün büyük işlerinibenim yaptığımı?İşçiyim ben, mucidim, dünyanın yiyeceği dünyanın giyeceğibenim elimden çıkar.Benim, tarihe tanıklık eden seyirci. Napolyonlarbenden çıkar ve Lincolnler. Ölürler. Ve sonrayeni Napolyonlar ve Lincolnler gönderirim.Tohum veren toprağım ben, ekilip biçilecek çayır.Feci rüzgârlar eser üstümden.Unuturum. En iyilerim iliklerine kadar sömürülüp heba edilir.Unuturum. Ölümden gayrı her şey gelir başıma veÇalıştırıp durur beni; varımı yoğumu feda ederim.Ve unuturum.Bazen gürlerim, silkelenirim ve hatırlansın diye birkaç kızıl damla püskürürüm tarihe. Sonra unuturum.Ben, yani Halk hatırlamayı öğrendiğim zaman,Ben, yani Halk geçmişten ders aldığım zamanVe geçen yıl beni soyanı, beni ahmak yerine koyanıArtık unutmadığım zaman, işte o zamanDünyanın hiçbir yerinde bir konuşmacı çıkıp,Alaycı bir ses tonuyla veya küçümseyici yapmacık bir gülümsemeyleİsmimi anıp “Halk” diyemeyecek.İşte o zaman kalabalıkların, yığınların, ayaktakımının vakti gelecek.