Pul Pul

Sağ gözü ağladı önce, durduğu yerde,Ne acıdığından, ne de kederinden;Zati ilk düşen damladaNe insanlar, ne kendisi vardı...

Koştular çırılçıplak,Mağara duvarlarına çizilmiş ceylan gözleri,Koştular, koştular sahile;İlk düşen damlada deniz vardı...

Şaşırdılar, utandılar da birbirlerindenDaldılar, daldılar derineNefesleri, nefesleri kesilinceye dek;Işıklı bitkiler içindeIşıklı balıklar gördüler,Şaşırdılar, şaşırdılarda ...Zati ilk düşen damlada güneş vardı...