Parça Parça - 5

Bunlar ki hıyaneti battaniyeden yatanVe yataklarının tiftiği muntazaman mütehassıs hallaçlartarafından atılan,O düşleri azgınların yorgun yorganları,Alları ve dallarıyla bit-tamam serilmişler güneşe,Betonların üzerinde melûl-mahzun bir neş’e...Bunlar ki yorgan yüzlerinin düzüne inmiş dağ laleleri,Bunlar ki silahtan tecridedilmiş yaban sünbülleri,Bunlar ki zararsız hale getirilmiş bir bölük menevşeVe şuncağızlar...’ın papatyaları işte!Anılar ki önlerinden her geçişteIslanmış mayıs böcekleri gibi üzerlerindeAcem acem geziniyor gözlerim...Ama kader diye bir b.. varsa eğer,Keder değil elbet benim kaderim,Ve anılar ki madem anasıdır yaşanacak delikanlı anların,Bugün bu: kuburda kokuşsam da yarınÇiçek Dağlarında seyirtecek seyrim,Değil mi ki burnumda tüten toprak kokusudur Devrim!