Parça Parça - 2

Bu küfür küfür değil, küflü rüzgar,Bu silsilesini siktiğimin koridorlarınaDemirli dosyalar gibi sıralanmış kapılardanAyaklarımın dibine kadar sokularakVe sezdirmeden üflüye üfüreParmaklarımın uçlarını kemirenBu kılları ağarmış fareNe bilir, ne anlar ki çocuklardan haber vere!Hem verse de ne umurum!Ben ki müebbet muhabbete mahkûmum,Çocuklardan haber değil,Çocukları güneş kokan enselerinden koklaya koklaya öpüpısırmak istiyorum