Otuzbirinci Nesil

Yeniden yaşamaya başlamadan önceYapılacak işlerim varGörülecek hesaplarımKötü kişi oldum kendimleKendimden özür dilemeliyimSırf aynı şehirde yaşıyoruz diyeYakışır mı onca sokağın ırzına geçmekHem ne akla uydum da yazdım o mektubuHadi yazdım neyse, ne bok yemeye yolladım! Yeniden yaşamaya başlamadan önceİyice bir yıkanmalıyımBir çivit mavisinde çitilemeli günlerimi gecelerimiTırnaklarımı kesmeliyimSokağa çıkınca ilk iş bir maden suyu içeceğimİstanbul'da olsam İstanbul'da olsamÇocuklu bir dostum var kalkar onun evine giderdimDaha olmazsa Metin'i bulurdum.Şu ağaca yalvarayım en iyisiDiyeyim ki bre ağaçÖmrün uykuyla geçiyor nasıl olsaBir sefer de ben gireyim düşüne.Bi de o türlü yaşayayımBakın işte yeniden yaşamaya başlamadan önceBöyle palavraları bırakmalıyımKafama bir çekidüzen veripDayayıp döşemeliyim içimi.Paraya kıyıp bi de kilim almalıBağdaş kurup çökmeli üstüneOtura otura belki ben de o kilime dönerimYeşili mavisi uslu.Yeniden yaşamaya başlamadan önceAdam olmanın çaresine bakmalıyımBu haytalığın sonu yok.Bi şeyler yapmalıyımKahvecilik ederim hiç değilseAvazım çıktığı kadar "Şekerli Biiir" diye haykırırımBana varmayacaklarını bile bileKızlara evlenme teklif eder gönüllerini alırımO da mı olmadı tutar çocuklara masal anlatırımBen de, bir işe yararım elbetDeğil mi ya ben de insanımYalnız işte yeniden yaşamaya başlamadan önceAbaza çekmeyi bırakmalıyım.