Güzel'e

Dün gece senin küçücük elinle yalnız yattıkYalnız senin küçücük elinle yalnızlıkKandilli ilkokulu kadar kalabalıkZilleri çaldığında düşlerininSınıfların kapıları ardına kadar açıkGökyüzünün, denizin, toprağın, hayalle, emeğinHaklı sınıflarıBelki de baskın korkusuyla vefasız, akıntıya atılanKitaplar varya onlardanÖğrenmiş Marx'ı, gümüş balıklarıVe belki de onun için o kadar,O kadar aydınlık ortalık...Sen ki çiçekleri toplamayan güzelimÇiçekleri sulayan çocukVe ben ki buruk ve kavrukBir ihtiyar adamım artıkÖyle güzeldim ki senle, çiçeklerden çokVe anladım, anladım ki bir dahaDÜŞÜNDE BİLE GÖREMEZ İŞLERDÜŞLERİN GÖRDÜĞÜ İŞLERİCan Yücel