Aşk Çocuğu

Pencerelerin kenarındanSarkmış tül perdeleriPembe EvinUçup uçup yüz sürüyorlarKarşı tepedeki manastırın selvilerine

Rüzgârla eğilip doğruldukçaSardunyalar, biberiyeler,Hiç korkmaKarada ölüm yok oğlum sana bugün

Leylekler daldı birden göğün acentasınaGidip-gelme almak üzere Güneye hicretSen de gel diyorlar kanatlarıyla,El sallıyorum ben de yattığım yerdenLeyleklere Leylim-LeylimDiye diye

Güneşle karışık bir esinti geçiyor şakağımdanUzatıyorum elimi denizden yeni çıkmış senin serinliğine,Göğsümün, karnımın, kasıklarımın, bacaklarımınTüyleri kamaşıyor sevinçten

Uyanıyoruz sonraDizine yatırıp beni çingene benlerimi sıkıyorsunGümüşlü zurnası dikiliyor havaya çeribaşınınIşıklar bir bahriye çiftetellisi çalıyor yüzümde

Hay allahYine tutuldum galibaDerken bir aşk çocuğu doğuyorÇırpınan denizin karnındanBu şiir

Ağlarken gülüyorVe ağlıyor gülerekTuzlu damlalarıyla güneşin,Sözcükler yanıp yanıp sönerkenKörpecik tenindeUzaylardan aparttığım yıldız bitleriyle.