Aşk Çocuğu

Pencerelerin kenarındanSarkmış tül perdeleriPembe EvinUçup uçup yüz sürüyorlarKarşı tepedeki manastırın selvilerineRüzgârla eğilip doğruldukçaSardunyalar, biberiyeler,Hiç korkmaKarada ölüm yok oğlum sana bugünLeylekler daldı birden göğün acentasınaGidip-gelme almak üzere Güneye hicretSen de gel diyorlar kanatlarıyla,El sallıyorum ben de yattığım yerdenLeyleklere Leylim-LeylimDiye diye Güneşle karışık bir esinti geçiyor şakağımdanUzatıyorum elimi denizden yeni çıkmış senin serinliğine,Göğsümün, karnımın, kasıklarımın, bacaklarımınTüyleri kamaşıyor sevinçtenUyanıyoruz sonraDizine yatırıp beni çingene benlerimi sıkıyorsunGümüşlü zurnası dikiliyor havaya çeribaşınınIşıklar bir bahriye çiftetellisi çalıyor yüzümdeHay allahYine tutuldum galibaDerken bir aşk çocuğu doğuyorÇırpınan denizin karnındanBu şiirAğlarken gülüyorVe ağlıyor gülerekTuzlu damlalarıyla güneşin,Sözcükler yanıp yanıp sönerkenKörpecik tenindeUzaylardan aparttığım yıldız bitleriyle.