Akdeniz Yaraşıyor Sana

Akdeniz yaraşıyor sanaYıldızlar terler ya sen de terliyorsunAynı ıslak pırıltı burun kanatlarındaHiç dinmiyor motorların gürültüsüKöpekler havlıyor uzaktanDemin bir çocuk ağladıFatmanım cumbadan çarşaf silkiyor yineAli dumdum anasına sövüyor saatlerdirDenizi tokmaklıyor balıkçılarBu sesler işte sessizliğini büyüten toprakO sesinin sardunyalar gibi konuşkan sessizliğiHayatta yattık dün geceÜstümüzde meltemKekik kokuyor ellerim halaSenle yatmadım sankiDağları dolaştımBen senden öğrendim deniz yazmayıElimden düşmüyor mavi kalemBir tirandil çıkar gibi sefereOkula gidiyor öğretmenimBen de ardından açılıyorumBir poyraz çizip deftereBir ada var sırf ebabilDönüyor dönüyor başımdaSenle yaşadığım günlerGümüş bir çevre oldu ömrümDeğince güneşineNeden sonra buldum o kaçakçı mağarasınıGözlerim kamaşınca sendenÖlüm belki sularından kaçırdığımO loş suda yıkanmaktırDurdukça yosundan yeşilKulaç attıkça maviBen düzde sanırdım yıkıntımÖrenim alkolik asarımMutun doruğundaymışım meğerSenle çıkınca anladımEski Yunan atları var haniYeleleri bükümlüGün inerken de öyleAğaçtan izdüşümleriyleYürüyor Balan tepeleriYürüyor bölük bölük canToplu bir güzelliğe doğruKadınım Yaraşıyorsun sen Akdenize