Yüzlerin İnce Lifinde Korku

İlk teksif harbin kazdığı çukurlaraAdım başında ğöğsü parçalanmış gözleri hâlâ canlı bir cesetEnerji geliyor elektrik kaynıyor sulardanToprak insanKarmaşık soru bir çabuk cevapKimbilir nasıl çikilotalarını yarıda bırakacaklarİki ucundan da elleri ısırmışBütün kan rezervleri boşalmış damarlarYalnız kalmış

Şimdi koşacak meydanları kimAsırlardır söylenen bir isyan susacak nasılKendini ara bul getir şiddetle kucaklaşalımDudağımın altına koy adınıUluslararası çınlayalım çölden ormandanUçurum başlarından kumsallardanAdımıza hazırlanmış bir mesaj olmalıAğzını aç ağzını kapaGözünü açToprağa bakBir de insana

Hayat enerjilerinin sokağımızda koştuğu bir mahalledeyizEvimizden el etek çekilmişDurmuş insan çok akıllanmışsa eşyaDeniz bu sancıyla kabuk bağlayacak çalkalanaraktanHalkın yaşamak marşını dinleKafiyeleri dünyanın o son ilerleme kitabıAlınlarında ise saçlarına yakın bir izCemaatın ayakları biçimindeOndört asır önce gergeflenmişHalılar kilimler renginde hasır mühürler

Nasıl kullanırlar yüzlerinin ince liflerini böceklerSanki bunlarToprağın başında duran insanlarBinlerce ayıyı birarada görmüşler

Dehşet an meselesiTuzağa ramak kalmışAhret kıl payı

Şimdi yüzlerin ince lifleri kımıldıyorİşte bir memnunluk tümseğiSonra bunun süreği ve zaman geldiKorkulu bir mutluluk tırmanıyorİklimleri