Toprak

Evlerle aramız açılıyorçünkü şavaşlardan biridir evlerimizden kaçanlar

1

Evler boyun boyuna gelmenin habercileriçocukları çok yaşatan serçe ağartan damlargöğün yanaklarından sarkan gündüzleriindirirler saçaklarından akıtarak bahçelere

Bahçeler ki evlerinde olanlarıntopraktan gelen ağaçlaratutundukları ve gizli çekmeceler açtıklarıve içine geleceğinden emin anılarnur topu ceviz yapraklarıİlk sevgili yapraklarıilk şiir sıcaklarını koydukları

Bir hacim altın şeklindeHer an açılan Kitabın üstündeIşık ve ışıklardan camını giyinmişBalrengi bir lamba

Beni doğuran peygambere yaslanmışGeçmiş canları sergilemiş göğsüneHepsine hatimden bir mucize ayırmışArmağan salmış iç süslerine

babam canımı çökertiyorhep aynı tarlanın önündeaynı topraktan kalkıptürbesini yontuyor içime

2

Oysa sessizce girerdim çiçeklerin içineküçük kız gitti sancılandınız mıevler ve dereler daha derine

Güneşe kan durup dururken sıçradıkorsan deri değiştirdiben can değiştim toprağa basarkenellerim yırtık saçlarımdatatlı suları geçerkendenizde sallanırdı başlarıkorsan bir ev tutkununun içindeevi zorlanan midyenin içindetopraktan da ötede denizin kadersiz gecesindekeçelenenve raslantı basan çatısız yüzleri

evlerde tartılmış ve ağır bulunmuşfırlatılmış ve geceyle karşılanmış toprakgeçti biçimindensen nerde şehirleri gezdiren nehirgece bir an bulup çınar ağacındangüneşe dökülenevlerin dışında gezdiren beni

yer yere abandı sırtıma bir ev yaslandıKi sımsıkı el tutan kader tutanve sokaklar ki anneler şölenindebebelerce fıskiyeli etekler