Sevgili Dostum

Döngel yutar gölgeleri - içi piliç taşlığıçoban çocukların bile aldırmadığıhatta koyunların koyun yavrularını bilekaale almadığıküçük turist sürüleri geçerkenTarihsel bir seyirmeyleAli kayası gerilenir heybetlenirKendiUzak kendi kemiklerindenEn uzak kendi kemiklerindenİlgisizlikle boyun boyuna yaşanırkenTanıması birdeniniKendi birdenini kalabalığınEn dayanıklı topraklarda o yıllardaNe tarihler kırıldı ve olurdu kiDevasa karınlı mağaralar bileYılardıKendi birdeniyle bir genç insan çocuğuAna - baba kemiğinden evaralarınahatta caddelere bile aralanarakBir kırbaçucu atılımaylaŞamlayıpBinlerce ince çelik pürçüklü patlamalarlaİşte elleri işte duygularıGörünce çıplak etiniKavuşmayan giysileri arasından bir meczubunKendi birdeni ve bir insan çocuğuİçaçıcı ışıklar harlı yaldızlar tutuyor başının üzerindebizim evin önünden de geçtibizimle de gözgöze baktıSevgili dostum insan kalabalığımızDiye sözetti bizlerdenO yüzdenMümkün olduğunca doğururbizde kadınlar