Sevemedik Müzeleri

Saray illerine yürüdüm her hana asılmş resmimKapılarda biliniyorum adım ünleniyor çinilerdeKadınlar geçiyor omuzlarında gözyaşı bezleriyleGörünen ne! duvar yüzlerinde kemer taşlardaİnen çıkan vinçler kayan ışıklar künklerToprağı bombalayan bent suları rüzgarlı yelelerDerviş ayakların altında boy boy padişah bebelerGüreş tutan vezirler ve bunlar körükellerVe incecik perçemler sanki çekme gözlerMeğer bir şehzade kılıç dönemeçlerinden geçiyorFenerler ki yakılıyor boşalıyor akşamı şehrinOdalar dolusu çocuklar okşanmak için bekliyorSon yağları bitiriyor fitillerYaşlı saray eşyaları yalnızlıktan eskiyorKoşumlu iri atlar sert kaslar o eski soluklarNefes nefese kişnemeler yatak odalarına dalıyorAğır atlar örtülereÇarpıyor çarpıyorSaray içinde. Hayret içindeKristaller. Mahzene sızmış fısıltılardaEski hayatlar yaşıyor hala ve kapalıDudak ısırmış gibi iç odalara bakan kapılarSoruyoruz kiraz dudaklı kızlar durdurup kır hayvanlarınıHangisi sahte bu geçen dakikalardanHangisi haklMüzelerden yoruldun amaSen nakışlara dokun deli çehreli çocukAz bir yolun kalır nakkaşlaraBir şehzade başı kesilir ve atılırDipdiri sürgünler verir saray gövdesi atlılaraDaluçları cönklere tenler Dicleye ve çöllereKutsal beyitlere bir menzil yol kılarSen sevgileri gögüsle ve ne olur anla.