Scwaebiscch - Hall 1972

svebiş - hal'debüyük bir park her alman kentindebulunduğu gibive merdiven tiyatrosundabir adam yaratmak piyesi

olmaz dedi berbeltek saf damarı avrupanıngözlerimiz yaşarıyoryanağındaki kırmızılıktan akıp duruyor her şeyimiz

tırmanmaya başladı merdivenlerihaylbronlu kedisarışın -ve kara açılımıyla kırbaçlaruzun saçları -ve bindiği atlar sıyırır kayalarıgençve durup direnecek sanki kaslarıve o bakışlar kaçıp saklananve umulmadık anlarda karşılaşılan arzlaraktörlük yaptığı için kendindenherkeste olduğundan daha emin

olmaz dedi berbelşiirlerimi oku derkenbirdennecip fazıl göründü merdivenlerdemüthişti.

bilin ki berdeljan janinsen de merikalı tomve seyabütün ecdadınız barındı içimizdeki hoşgörüde

bir günbaktıkça değişen ve beni alabilenenginliklerindebal görünümlü gamzelerindedudaklarının zümrütten gibibillurluk yansıyan çekişlerinde coşarak ekstazla. zira aklında değilgüzelliğinle anlıyordun.işte bütün bunlardabütün dünyayaüstad necip fazılı anlattım dedim ki

O görünüz görünmezDaha ilk sesi ilk kelimeleriİlk mimikleri ve yüzündeİçiçe dönen binlerce daireyleİnsanı alıp gönül hücrelerine salarkanının yapısını bozaryepyeni bir terkiple atar meydanlara

çünkü çok gördümonunyüzündeki ahenge ulaşacağım diyetemelinden sallanan yapıları

aklım mı köpürüyor ne vakti deniztoprağa kene gibi yapışmış ağaçlarköpek bastırıyor kanıavrupa kadını ne kapılar ışmarlıyorkapanıyor içindeki bütün çengellerinsan tarihi kadar eski bir hasretlebakıyor-ve alıyor