Cahit Zarifoğlu

Özetler

Hiçbir karası kalmadan aydınlanan kanlaAkar dağları çoşturur suları bir kanlaÇarpa çarpa yüreği ismini AllahınHızla bir dua kapısı araladı kılıçlarEfendilerimizdeki kılıçlarKi herbiriAkışında zikrin bir küçük tesbih tanesi olansıradağlaraOrdu götüren -Hülyalara

Dua vuruyorduCenkci dua vuruyorduYanamaz oluyordu düşman ateşi

. ağlamasın için önünü kestimyıkılmasın diye işimi bıraktım beline sarıldımsağ göğsünden vurulmuş gibiydi.

. acılar ey acılarzırhımız kırdın etimiz lezzetine bulandıfikirler bağlandığım.

Hayır sevgilim vermedin dahaAç biilaç üstündeyim etinin

Bahar geçti de açmadı çiçek badem dallarıBu kara toprak lafzıŞek mi var sende ey mahcub kalbimKi kollanamazsın bir türlü korkularından ölümün

Bir ay tutulmasına bakakalırlığı yüreğe indirerekGeceleri insan karanlığında uyandıranNabız hallaçlıyan çarpışlarından yoruldum

Kıvrımlarını toprağa yaymışBir beyne vardımGözüm yere dikilir

akraba açken uzanamasın elimiz ekmeğekomşu tasalıysa tasalansız evimiziştahayla gülünmez bizdeazbiraz tebessüm edilirdünya için sevinilse