Kartal Ölüsü

TabutunuzPırıl pırıl çivileri ve talaş kokuyorDemek taze ölülerdensiniz hemşehrimKan akıtılmadankesildi damarlarınızın sıcaklığıSöyleyin kim yokladıBir ateş salmayla içiniziŞimdi doya doya seyredin gövdeniziKalabalıklardan eli mızraklılardanOtomobillerden nufus patlamasındanVe o koca denizlerin kirlenip ağrımasındanKaçıpBir kırevi çitinin arkasında papatyaların içindeÖnünüze çıkıveren teneşir tahtasındaNasıl yalnız ve manasız ağlamaktaŞimdi doya doya seyredin gövdeniziBir beyin mimarı bir yaşlı kadınKapının aralığını dolduran çocuklarGiysilerinde başdöndüren bir sersemlikleEve dolan komşular ve damın üstünde göktenBir kartal ölüsü düştüDaha girmeyin oraya - melekler hazır değilNasıl da alıştınız ölümünüzeYaşamın daha en tatlı sevişmelerindeElleriniz en ılık anlarda beden tutmalarındaGidiyorsunuz ya gülüşüyor çocuklarHerbiri o kadar güzel ki artıkSalıncak çelik çomak ve rüyalar yok artıkHarp oyunları bile unutuldu dönemeçlerdeÖlüm gelemiyor tıkalı kapılarNasıl ki elindenkurtularak kaçmak isteyişlerSeni nasıl sürüyordu içine çürüyen uygarlıklarınOyuklarındaKötü bilmece kutuları tariflerYozlaşan hünerlerŞimdi vuruyor eşyalaşan göğsümüzeKabuğu yosun bağlayan döşümüzeİçerden oIsın odanın köşelerini dolanarakYatarak değil dolanarakYatarak değil rolanarakBin uykusuz gece bitirdinYeni bir uykusuzluk binliği açCamlarada gece başladı bileArtık oda açılabilir kendineCan çağrılıyor odayaKaranlıkta ve seninle dolsun odayaYürüdükçe dolandıkça oda durmuyor artık evin içindeSenile deniz kıyılarında ormanlı sırtlardaKırda hayvanlardaDüşündüğün buluşlarda bulunduğun kurtuluşlardaİçinde sen olan bir odaKoş o önden gidenİnsanı bulup onu durdurmayaGüçlü kalın pazulu oğlu aslan yavrusu gibi olanÖnden giden insana.Gebe bir kadını durdurdu erkeklerSaçlarından çekip yolunu kırbaçlıyarakBaşında dolanan ak kuşlarıSerinlikleri kovalıyarakElin değiyordu ah ah banaben kendimden uçarak etimdeki didişmeleritakılıp düşen kadınlarla kovalıyarak - birdendüşürülmüşsahipsiz çehrelerle karşılıyordukfır dönen meydanlarda yardımsız yürüyemiyen insanlarHiç. - Soruyorduk bu beyaz kuşbize gelen ellerindenbulanarak ve o kız çocuğu (bu nasıl olur)şak diye düşürdü yoldagazete satan adamın gözlerinin içindeçıkmıştı bakınıyordu gererek önünüve derinden duraraktüllerinden kopan içim bırak ki dalgalansınKi kim kovaladı bu yönde kaplanlarıbizi yiyen aç kurt mu o nedeno neden kıpırdıyaraksarı mor bizi kimden daha iyi koruyarakdaha iyi bir konuklukbizi sevdayla allaştırano umulmadık açlıkları kapımıza salanne olur ne olur bırak bırak iyice kendimde olayım