Cahit Zarifoğlu

Delikanlılar

gülünç şapkalarını sahipsiz şapkalarıylabazen mavi yanaklı bir yıldızın,kızdan heykelleriniutanç ve yenilgenbir gardrop odasındatanrıya benzerherşeyimdünyadaüryan dolaşan bebeğinözgürlüğün ama herşeyinözgüre ödünç verilen geleceğin

erişilecek bir üst bir alt kentbir deiçine durup demir atılacakbu binek aşklarındelikanlılar sofrasındakamçılı bağırışları

derkenmerhemyok merhem

derkenavuç içlerinin kadın bölmelerinekadının iki havuç hacmindeki kadınınen usta hücrelerimeen yanıltıcı en dolup en boşalanve en boşa atılanyıkan hücrelerimebükülen dizlerimeve kasılan karın etlerime

kendime gelince ben kim oluyorumcevherim neyse nereden geliyornereden nereye ne miduvarların fayans çinko benzerlerikendime gelincegözlerini cihan gözleriniellerini kollarını parmaklarınıgöğsüme göğsüme tam yüzümeuzatan eşya beyleriçanak çömlekvarlığına vardığım hücre geceher yandan karanlıklar biçilirdikilir üstümüze

yolda kamyonlarla süt satanlardüşlerievleri ufalayan ve büyüyen çocuklarındandeğerli bir yoldaşlıklaödünç alan ihtiyar babalarateş yanan sokaktan geçiyorlar

delikanlılar baba ve adamdelikanlılar ve aşkdelikanlılar sevdalı oluşlardan

bir yıldız poyrazı

isa meryem kadarbir balıkla girince sularainsanlar kelime hücrelerindeisanın denizlere dağılan saçlarında-isa da tam denizlere göreinsanlar isaya göreeşyalarıyla ve hayvanlarıylayaşar akıp giden uslarıylageliştire geliştirebütün ölmek ve öldürmek sınavlarınıanılarda bırakmak içintanrının ve meryemin yavrularını

delikanlı bir çağanoz fabrikasındayürekleri devrilir doğum günü bayraklarıylakentlere çağrılan ve insan biçimleriylenefret biçilenve bunları düzenli anneler şeklindeyalnız düşman getirenbabanın gecelerine

delikanlıbir sahnenin perdelerinden sonrakatmerli kadife ve kapanan perdelerinden sonraaçılıp kapanan karanlık küçük odalardave karanlık küçük odalarda