Dağcılıklarım

Parçlanmaktan arınmış evcil olanYabana koşar bir amanKaçıp kuytulardanDerisini sıvazlıyan yangınla yalazVe döşüne varan bilekleriniKentdev dev bir kedi sokulmalığıbelirdikçe daha ağır fakat hareketliYarmaktan arındın evcil(yanisofradaelimle birlikte ekmeğe uzanır eli) kurtağzıgibi istekliherbir yaprağında soluk soluğao ulu insaninsanyaban çiçekleriniSonbahar günleri sağlık ve isteklesikkeler çaktım uçurumlu gövdeneGüvendimDemiri alıp ısıran boşluklarınaYüz metre kayayıYedi vuruşta indimHep birlikte omuzumdemir halka aygibişekillenen bildiklerimO buzul yarda kar yataklarındaDağla armızdaYalnız ve yalnızDostluk vardı aramızdaAdem:buzulun bıçakcısında öldürülmeden kelimeleripeki ama nerede gururumne oldu ona demiştiAk hafif saygı duyarakSoyunarak dağ keçisi sargılarından- ille dert mi ola alemde- dağsözün dinledik iflah oldukCilo kar yalabıSüphan halat aklı başında sağlamDeğişik gerginBurulurken iklimin kar kırmalarıHer yükseklikteDağla yanyana durur bedenimCilo Cilo karağlarkenBuz kaymağı yanağınDağ ve hava blokuylabendağ hava ve ben üçümüzüngözü yekdiğerinin zirvesindedağ insan zirvesine tırmanıyordu bendehava yatay bir uçurumla karşılaşır hemenen küçük bir korku kabarmışsa ciğerlerimdeBu küçük urganınKüçük derli toplu ve ejder ağızlarıylaO uzak kişilik çığrışlarıylaAltta ormanlaraAşıp ummana kavuşan ulamalarında(büyük kent - insan - ilişkiler - kitaplık vesaire gibi)Bir öz konuşma başlarŞiir ve mahalliler üzerineeksi bir eksi onbireksi bir eksi yirmibir1Şimdi uzak su kaplan kası aşındırır ışıltıyıBir ipek ince halıSerilir metabolizması üzerine ve dürülüp içineAşktan rençberliğe azamet eyleyen dervişlerinHaydin kalkalımAdaşım ve kanilişkim olan beyaz çiçeklerKömüre başkaldıran kara açmamak içinVe kadın vuruşundan başkaYaklaşım bilmeyen böceklerŞimdi uzak şu kadarDurmadan olaha habire21974 yazındadünyadatoprağın hırçın çalkantılarından yadiğarsarp üzerine sarp bir tepesinin önündeyiztüm hazırlıklarımızlao kış başparmağım donmuştuyeni yeni çözüldü donuŞimdi ulanıp dolanıyoruz urganlaraYükselirkenlerdeSolucanların toprak yemesi gibi durmadanEtimden geçiyor dağın derisiBiraz dahaKarlar başlıyorVe ecdadım nasıl oralara tırmanmışsaKanımda bir gürcü beygiriTesbih gibi aklımı çekerekGötürüyor oralarave sonra açlığın verdiği korkularlabir kaygı basıp giriyor içimeEsenliğimi - dedim kiben gidiyorumardımdan postalaBir tek an'dır dağcılıkSineğin camdakımıldamadandurduğu bir kaç saniyeyi hatırlaVe ne uzun oldu duyargalarımŞimdi kayanının yapısındaki tuzgranitfosfatalüminyumdemir ve çarpıntı yataklarındanAşk ihtilacındaki bir delikanlı gibi geçiyorumSankiDuyargalarımınduyargalarınınduyargayarı ileduyuyor gibiO yozgatlı çocukayak bileğini tuttu - KırılmıştıO gibidaha inceleridağı fobilerden uzakteknik-sağlam halat-uçurumlardan bakabilme yeteneğidüğümcülük sananlardağcı bir kere hata yapar tasasıyla yatıp kalkarlarDüşerekÇarparak koldan ayaktanve belden kırıldılarYa o niksarlıüzgündübuzul görmeye dayanamıyorumdemişağlamıştıYa gaziantepli fazlıkrater gölündeki kar suyuna atmıştı kendini