Cahit Zarifoğlu

Can Eriği İlk İz

Yumuşak canına ve ince çizgisineHuzur akıtan düş sesiVe halkalanmış yüreğinin bir yerineLekesiz güneş çizgisi

Bu yaşlı bir ırmak asıl bundan sonraBir öğle sonrası menekşeden rampayaKıvırcık göğüsleriyle eğildilerGeçti yalnızlık bir serüven konuştularBir fidan bulup diktiler ırmağa

İçinin bir yerine köşeli bir taş gibiAd veremedi geçişine can eriğinPembe duruşuna horoz rengi öpücüklerleVe bir an bir duygulu adamMola verdi yanlarına

İlk acıtan dikenCan eriğine yaklaşan yeni bir dünya treniSahipsiz noktalarda durdularİki ay geçici karanlıkVe bir güneş çizgisi yine bir öğle sonrasıHavuzluVe unutulmaz çimenliDört duvarlı bahçedeKurşun gibi kesinTüy gibi yumuşakİpince gelişi can eriğinin