Büyük Hayat

I

Kuru dalı ağacınArtık çok yaşlı, beli solgunVe yok tomurcuklanmak umudu

Böyle bakıyor çocuksuz geleceğineTaş dolu ve güneşle kavrulu kuyuyaDikmiş gözlerini yıllardırBakmakta gibi bir çöllü

Oysa o seçilmişlerdendirBir peygamberdir oAdı ibrahimdirGür bir ağızdır oBid şelale başıdırO kupkuru ve iklimsiz görünenBir hayat çanağıdır

İbrahimYıldızlara bakıyordu sayısızGece

İbrahim aleyhisselamIrmak ağzı olunduÇoğalarak genişleyerek akmakİstiyordu ve işitildi

Günler geçiyorİki hanımı iki ayrı hayat kaynağıBirinden büyük akıyorÖtekinden en büyük

DerkenDoğuyor o mührü taşıyanÇünkü istendi ve işitildi

BüyüdünÇocuk

Hangi çöle ilk adımAnneGötür

Hangi yöne çevrilecek yüzüAnne bak

Kenan ilinden bu kervanDeveler arşı inmeye başlarYol süresiKırk kum gecesi

TepelerTutmak ister gibi herbiriGelenleri

İşte tepeler içindeki vadiÜç çıkışlıBiri denize kuzeye ve güneyeİşte çocuk işte anneUçsuz bacaksız çölHiç kimse yok içindeSenle varılıyor o yereSenle bitiyor her yön her mekanAyrılıp kaldınız kervan ıpıssız yürüdü kaybolduBaktınızAncak bir melek anlatmasıyla anlaşılabilirO acele

Yanıyor çölde çocuk, ah ecelKoş anneYedi kez / Safadan MerveyeVe bak çabuk çabuk ufuklaraNe insan var ne cin ne de bir çiziKorkma korkma korkmaGelTamam sesi duyulduÇocuk suyu bulduAkan rızık öyle bolKervanlar dönebilirİnsanlar toplanabilirAğaç açabilir

Baba gel zamanıBoyutları ve yönleriVe yeriEzelden belliEvi bil ve kur

Baba gününde gelecektirDuvar yükselecektirAk taş doğu kanattaBembeyaz parıldayacaktır

Kavimler konuğun olsunTaş taş üstüne konsunÇadır yanına çadır konsun

Büyü ey beldeCanlanVe hüzırlan

Bir günOlgun bir incir gibiPatlayacak ve balını dökeceksin yeryüzüne

II

Tepeler arasınaDemet demet iniyor çehrelerAp ak yüzler kavisli kaşlarKalın dudakları beşerinÖpülen bir rüya katıyor içine

Adım adım doluyor vadiGözleri mercan develerYüzleri ipeklilerAtlas zenginlik genişlikBiri diğerinden yumuşakBiri ötekinde görevli

Tepeler içinde vadiVadi içinde KabeSana geliyorlarBöyle istendin Ve işitildinHer kime seslendinseGeliyorVe yüzyıllar ne çabukEteklerine kara otlar takılarakGünah kapıları arlanarak

Ak Taş benek benek kararıyor

Vadi insan dolduKimi elini alnına atarakDeprendiren bir rüya görüyorÇadırını yıkıyor o sabah

Kimi elinde Kabeden bir taşYaban illerde öpmek içinKabeyi öpmek yerine

Kimi gözyaşını yolluyor öndenKuzey güney gurbetlerine

Kâbe taşlarına şimdiDoğuda batıda putlarDeğiyorHadi Hacca gidelimİbrahimi hoş edelim dedikçeİkisini birden tutan ellerGeldikçe Kabeye bunlarla geldiler

Put araya girdiEzadaGerek Sevinçte mutlulukta

Vadi insanları artıkÖte dünya şüphesiYürekleri

Vadi insan doluHani o suUnutuldu

Kuyusuna taş üstüne taş atıldıBeldeden kovulan ellerCürhümilerKinlerini beleyip berkiterek

Hani o suİsmailin topuğuyla bulduğu

HuzaaDüş suyun ardına

Hayır kaderKitlendi üstlerineSıyırdı palasını şeytanBiriPuta tapar MoaiblerdenHübel'i getirip dikiyor Kâbeye

III

İbrahim soyundan KureyşDiğer bir kol HuzaaÇekilip bırakılınca titreyenÇeliğiArap kılıçlarının

Kureyşten KusayyHuzaadan Huleylin kızıBuluşuyorDağın ikiye ayırdığı ırmak

Kusayyın elinde Kâbe anahtarlarıVergileri o toplarO bakar hacılara

Kusayy şöyle dediArtık çadırlardan çıkalımEvler kuralım

Dar'un NedveEn büyük evinKusayın

Kusayy öldü oğluna bırakarak şu kelimeleriSen açmadıkça Kabeye kimse girmesinKureyşin bayrağı senin elindeHacılarDoymasın içmesine yemesineSen vermedikçe

Abdul Menaf oğulları Haşim ve dostlarıKadınlarıKâbe yanındaBir tas güzel koku içinde parmaklarıAnd içtiler birlik içinSürerek ellerini kabe duvarlarına

Böylece görev ikiye bölündüAbdul Menafta vergiAbdud Dar'da Kâbe anahtarları

Haşim ne güzelNasıl titretici sesin. Siz Allahın evinin yakınlarısınızİşte hacılar geliyorOnlar Allahın misafirleridirHiçbir misafir, onunkiler kadarCömertlik beklenmez

Haşim kurar yaz kervanınıKışınki de onun

Yol Mekkeden ŞamaYol üzerinden Yesrip / MedineBurada yahudilerVe birbirleriyle kardeş iki oymakEvs ve Hazreç

Haşim ve Yesripten SelmaEvlendilerBir oğulları varken öldü HaşimKardeşi Muttalip Mekkeye götürürken oğluGörenler şöyle dedilerBu Abdulmuttalip / Muttalibin kölesiHayır dedi MuttalipAma adı Abdulmuttalip kaldı.