Aylak Göz

Erkenden aşındırır aşkınıOdaların köşelerine zamansız otururDuyarsa bir çocuğunOyundan çağrıldığını

Başının her seferinde döndüğü kumarıGönlünü bir tarzla kurularken kazanırAnlarsa yenilen bir kadınınDarda kaldığını

Kendi kendine ardaşak kaçağıArada bir bakınır ne yaptığınaSüresiz kapılır tablolara yangelirVe oturdu mu bir masayaHakkını verir çay içmenin

Bu adam kitapların uçlarınaÇizilmiş itilmiş resimKorkmadan yaşar tebessüm gösterirAğır başıyla nöbet alırDağdan kaçar şehri çevirirVe bırakır gönlünü bir tazı sıçramasına

Erkenden aşındırır aşkınıAnlamaz bir kadınınSüresiz kapılıp yangeldiği tablolaraSeverek tebessüm attığınıAğır başıyla kopar dağdanNöbet alır şehri devirir.