Anlaşılması Güç Bir İnsanlık

Başlarlar uykuda uyanmaya karşı dağlara bakmayaŞehir canlarına okumuş alınlarına bir kara vurmuşDaha çocukturlar ve anlarlar havanın yumuşamadığınıBabaların bayramlarda evin arka odalarına kapanıp

İlkin camları açıpBir dilim ekmeğe baktığınıDaha da anlarlarAilecek gecelere doğru tırmandıklarını zamanıSanki gün geçtikçe düşünceleri kocamanlaşmaktanAnne yine birdenbire şiş ve sağa sola yalpalayarak koşmaktadır

Nasıl başlarlar anlamaya:Acaba kalkınca pencereye yaslanan çocukHareketi içine kapılır ırmakların

Bu elini sımsıkı tutan babandırHayata tümsekleri sarsmadan geçmesini tenbihlerÇocuk bu yumuşak sesin üzerine boylu boyunca uzanırHafifçe kısılmış sesiDikkatli ve kaçırmamaya çalışmaktadır

Fakat yıllar çoktan uzaklaştıBoş tarlaların susuz ağızları göründüVe şehirYeniden arabalar insanlarKornalar büyük ve kalınSu torbasının içindeki canı ürkütüyorBaba dalgın ama geçişleri anlıyorVe denebilir kiOrada çarpıntıların arasındaAçıp ellerini ışıklı sabahlaraYemek saati ne deBaşının üzerine uçaklar asılıBir Afgan köyü saati

Biliyorum hakkımız yok kalplerineÖyle uzaktık hiç ağlamamış seslerinden