Cahit Zarifoğlu

Ağaçlar

Ellerimin önündeki dallar daSarıldı yaprağaGöremiyorum karşı yamacıErken mi yoldayımBen mi geciktim

Önümüzde bir çınar yükseliyorHer gece atlılar geliyor onaDestan söyleşip gidiyorlarEsmerlikleriTutuşup kuruyan dudakları kalıyor sabaha

Dostum üşüyorum dedinÜşümeKorkuyorum -KorkmaKaçıyorum -KaçmaÜrperiyorum düşünceden -ürper

Sabah trafikÇınara kim bakarKim geçer dallarındanBahar mı geliyorKomşunun balkonundaÇamaşırlar renk rengarenk

Kızlar göğüsleriniBaharın ağacınaİlk açan çiçeğineDayadılar

Arılarla erkekler boğuşuyorArılarla uçan bütün çiçeklerleAyaklarında taşınan tozlarlaAkıyorlar alıp götürülürkenYaprak evlerin içindeki dişiliklere

Dostum geç kaldınGüneş ne gün doğacaksaSöylediler duymadın geç kaldınOtur ağla sonra soframda doyEkmek tut zeytin tatAçlığını eğlerken senBak nasıl ayçağın erleriSavaşarak ve devirleri aşarak geldilerKaranlığı karaladılar yolları tuttularAt tepmedeler

Bak nasıl savaşı bindiler. Gece çınara gelip söyleşipKelime ettiler söz biledilerZorun yamanı kolayladılar

Sahip olun taşa demireAleveKüle bile