Cahit Külebi

İkinci Kişi

Bazı karşıma çıkıyorsun,Tanıyacak gibiyim seni.-Gel biraz konuşalım,diyorum.Cevap vermiyorsun.

-Ellerin titrer miydi eskiden?Dumanlı mı görüyordu gözlerin?Padişahlar gibi hayal mi kurardın?De bana,diyorum,susuyorsun.

-Kitap okumayı severdin,Kırlarda dolaşmayı, bahçelerBilmediğin kadınlar gibi miydi?Söyle,diyorum,duruyorsun.

-Atlarla, insanlardan daha çokYoldaş mıydın çocukluğunda?Neyledin hepsinin yokluğunda?Diyorum, ağız dil vermiyorsun.

-Nasıldı ilk gurbete çıkışın?Kıyısına ilk vardığın deniz?Koynuna ilk girdiğin kadın?Ağzına ilk sürdüğün kadeh?Nasıldı delice çalıştığın,Delice eğlendiğin geceler?Bir tutam yonca gibi tertemiz,O kıza aşık olduğun günlerNasıldı, diyorum, gülüyorsun..

-Yorgunum şimdi,yorgunum çok!Birde sen cevap vermiyorsun.Kolundan tutmak istiyorum,fayda yok;Bırakıp beni gidiyorsun.

Temalar