Virginia Wolf'un Dama Taşları

Ceplerine çakıl taşlarını doldurupKendini Ouse Irmağı'na atanİkiz kız kardeşi Kader'in...En diplerine varmak istedin bunu yaparken,En diplerineRuhumuzda olup bitenlerin

Seni incittiler miOyunlara sürdüğün kahramanlar-İspermeçet mumundanYa da selüloz hamurundan-

Sensiz yaşamayı bilemediler mi,Gösterişli buhranları salyalı esrimeleriyleHoppalıklarıyla hazımsızlıklarıyla...

Yüzleri vardı ruhları vardı,Bedenleri yoktu.lsimleri künyeleri belliydi-Çiçek isimleri gibi-Ama cinsiyetleri yoktu.Ne yapsan hangi kalıba döksen,Hangi boyayı sürsen hangiEczayı denesenMucize olmuyordu,Sana benziyorlardı.

Ve taşlar vardı daha küçükTaşlar vardıKaderin dipte çağıldattığı,Belleğin menfezlere doğru ittiğiÇığlıklı çıngıraklıErguvan alabaster ya da safran rengiKozmik melankoşi serpintileri;Ölümün sert içkisinden başkaHİçbir muhayyilenin eritemediği...

Sözcükler... onlar her zaman yetersizdi;Tüy gibi hafıftiler;Mağmanın yüzeyİne çekiyorlardı seni,Katman katman uykunun ve şiirin,O her şeyi gören körlüğün:Yaratıcı saflığın,Dehanın yüzeyine

Ve imgeler...Kanın koşturduğu haberEn uzak yıldıza,En yalnız meleğe;Düşüncenin çıkardığı muteâl çınlamalarKafa kemiklerimizde:

Kurtların böceklerin kabirdeSon kırıntıları sindirip sonVıdı vıdıları deşifreEtmesinden -Ve yaşanmış, paylaşılmışYa da gizlenmiş her şeyinAma her şeyin bilinmesindenSonra bileKemiklerimizde,Kemiklerimizin unundaDuymaya devam edeceğimiz sesler...

Sen o hazin sesleriDiyapazon gibiÇınlatarakÇıkarmak istedinKafa kemiklerimizden.

Alçıdan yüzlerimizi,Köpükten tenlerimizi,Kabuklarımızı dikenlerimiziUyurgezer oyunlarda bırakıpDiplerde çağıldayanBüyük Hayat'aKatılmak istedin...

Söylenecek söz bırakmadm ardında;Ceplerine çakıl taşlarını doldurupKendini Ouse Irmağı'na atmanın,O eşsiz dahiyane fınalinBize düşündürdüklerinden başka...