Nuh'a Gemi Resimleri 2

Eğilip taş gemiden bakıyorum şimdiBoz bulanık akşam saatlerinden geçenSilinmiş istim almış - İskeledeBekliyor gemi

Çelik kasların sabrıyla öyle masum ve davetkarBütün yükümüzü almaya hazırYüzlerimizi çukurlaştırın hüznüZırhlarımızı ağırlaştıran

Önce kuşlarımızı uçurup dallarımızı budayıpGövdelerimizi soyanSonra her boya uygunBir çarmıh mıhlayan.

Çarmıh mı dedim, bağırdım mı?Bunu yolcular duydu mu?Göğüslerine indirip kafataslarınıMahzende uyuklayan şehirliler:

Mezar komşularımızBeşkardeş vapurunun lahûtî figürleriŞişko tezgahtarlar ebedi kızlar daktilolarTerziler hünsa çıraklar simsarlar

Memurlar kahinler duahanlarGözlemci meleklerVe öteki ruhanilerUfuktan belâlanmış kavimler geçiyorlar

Yoksul günümüzün dumanları içindeKaynıyor yukarıda kazanKaynıyor ve taşıyor - MeleklerSirkeciye açılan sokaklara boşaltıyorlar onu

İnsan eti kokan ucuz otellerdenPiyango gişelerinden plakçılardanSızan cinnetiYarı Bizans yarı taşra kılan akşamı

Bu borulara üflenen dakikalarKanallardan üst geçitlerden taraçalardaToprağın altından, ta yedi şehir aşağılardanSızan fışkıran akan şehirliler

Mezar komşularımızNe serin avlularda göç-ric'at hutbeleriNe inzarcı divaneleri kavminNe de 'şehrin ta ucundan koşarak gelen haberci Hiç biri

Uykunun karanfil kokuluŞerbetiyle ıslanmış bıyıklarıŞehre inince küçülen omuzlarıVe sıkılgan elleriyle

İnsanın dayısına benzettiğiKöylüler de yok artıkHepsi geminin karanlık mahzenine gömüldüTopkapı minibüsleri yuttu onları.