Duman Çıkaran Ağaç
Sen avcı sen geyik sen ormanYaklaşınca bütün kuşlarını birden uçuranSen tılsımlı söz ağacıTırmanıp en yüksek dalından kopardım
Bu mahcup tiz sesli kavalıAlevli rüzgarlı dalındanVe üflüyorum odamda şimdiDaracık sokaklarda
SurlardaEski tramvaylardaKi inançla çalışırVe bilirsem beklemesini
Gün gelir - Tanrı' nın bağış vaktiBelki çıkarırım ucundanBir ispinozBir kaç tüy
Ve dumanların içindenHak edilmiş bir ezgi.