Ançüezli Şiir

kimi anneler de ançüezli ekmekverirler küçük oğullarınaki kafaları büyüsünve baş edebilsinlerboğa bakışlı kadere

ama bilmezlerkafa kafaya dövüşmez ki kader..her gün aynı oyunuyeni repliklerle girerve rollerini unutturur onlaradillerini büker- böylecedünkü yüzlerini bugünmaskeye tahvil eder

nice mevsimlik oyunlardanküçük küçük zaferlerdenbozgunlardan sonrabir gün aşka da gelir sırayalnızca susarakya da doğaçlamalarlakonuşabilen aşka..

bir otelin hüzünlere ayrılan odasındasabahlara kadar uzayandipsiz bir tragedya..

bir tragedya ki, yalnızalkolle bölünür ara sıraya da daha ilk perdede, ateşlibir tiradın ortasındadünyaya sıkılangül gibi doğaçlamabir tabanca kurşunuyla..dumanı sahne tozu kokarve ançüezli ekmek tadı bırakır ağızda.