Gece Yarısı Başlayan Bir Hüzünle

Alnıma kuşlar birikiyor alnımdan hüzünler uçuyorElimin yarısı dağılıyor, hiçbir ucunu tutamıyorum hayatımınArtık beni anlatacak kadar yağmur yağmıyor sokaklaraArtık ne söylesem yaşadıklarım üzerine kaygılarımdanSıyrılarak

Tozlu ve yavan kalıyor, bir ölüm olmuyor aldırmayarak birKızaMüthiş bir hikayeye benzemiyor hikayem, coşkumuPaylaşacak

Bir tek şarkım bile olmuyor, ağır bir yaz gecesi babamı alıpGötürmeleriniAnlatsam da şiirlere denk gelmiyor benim bildiğimOrtaya anamın sarayla sarılı gönlerini döksem öfkem

Seken bir kurşunu andırmıyor suskunlukları bozan ama iplikFabrikasında son vardiyada kaneviçe işleyen parmaklarınıYitirince bacımAklıma şehirler takılıyor ve çığlıklar utandırıyor boynumu.

Bahtıma sahralar çıkıyor, dağlar dağlar, ansızın bir çavlanaYakalanıyorum dolu dizgin bir şeyi yaprağın kan rengineKestiğini görüyorum dudaklarıma değince kendi kendimeSoğuk bir ceset oluyorum bir dostu uğurlarken karşılarkenYa da

Ama bunlar sana göre değildi sevgilim bunlar sevdamızdanDüşüldüRüzgarın eşiğimi başka türlü savurduğunu görüyorum artıkSevincin koçanını alarak koynuma ayrılıyorum evimden herSabah

Çenemin, rüyasını yorumlayan genç kızlar gibi güzelleştiğiniGörüyorumDilimin ucunda kirpiklerin, elimin altında, bir gül bir kitapBir balıkOlarak döndüğüm oluyor akşamları, biraz suyumEksiliyor mataramdan biraz şapkam kalkıyor yukarıVe dönerken senden yana kalbimle… ah! ..

Şimdi başını karın düşüşü gibi omuzlarıma yaslayabilirsinAşiretininAdetlerinden başlayıp dere diplerine tünen çocuklarıAnlatabilirsin ha.Yılgın ev kızının topuklarına vuran yalnızlığı sonraAnlatabilirsin alaca şafağın içinde çıngı gibi giden trenleriÇayını bitirmeden, saçlarını çözmeden gözlerini kapatmadanAma.Ve gurbetlerde soyunup gözlerine sokulan şu gençliğimDeli saçlarına daldığı gün, hüzün bir akarsu gibi akacakŞakaklarında

Ara sıra bir mendil yoklar gibi acılarımı yokladığım olacakSalıdan umut kestiğim, çarşamba beklediğim o perşembeMektuplarınlaYollar umut ırmakları oluyor benim için çırak çocukları

Görünce sefilO saatler bulutlar kaynıyor Sivas ilinde o saat güneşiKucakladığım oluyorÜniformam rüzgar tutukluyor, otobüsler kan ağlıyor beniTaşımaktanKan ağlıyor yedeğimdeki gece, yakamda silkip attığımKaranfilAlnıma çoktandır çattım şehir birden boşanıyorParmaklarımdanNicedir beklediğim bir ilkyaz kınalanıyor yanaklarımaBir ağacın yürüdüğünü görüyorum bir denizin kahkahaAttığınıÇay içerek dinelttiğim gövdemi çarçur edebilir bir kurşunSözgelimi bir ejderha gibi uzarken kalbimin sana bakan tarafıYine de bir şeyin sırtımdan sıyrılmasındaki sevinç yok artıkBende

Bir şeylerin olağan güzelliklerini yontup yontup duruyorumBir nehrin kıyısında susuz gövdem ve üstünde hummalıParıltılarBurkulan yerlerime değiyor suskunluğun, kanayan yerlerimeBir gelini nasıl süsler zaman nasıl konuşur bir gelin aynalaraKekliklerin düz ovada avlandıklarını söyleyen kardeşimNeredeSapanım, kalkanım ilk aşkım, son aşkım ve aksamayan o eskiYürekBen şimdi annemin çağrısını beklemesem de çocuklar gibiyimBen şimdi kendime yanaşıyorum, biraz ürkek biraz tenha.