Bir Gül Bir Mektup

Askeriyeden ayrıldım Alâeddin AbiDalına küsen bir yaprak gibi / kapı aralandı ve çıktımGörülmüştür damgası silindi yakamdaNe karakolda nöbetim, ne de suya atılacak mektuplarım varŞu sıra seni özlüyorumKaranfilden Balıkesir’e akan bir sokaktaBu dünyada öleceğin Kerem’inÖbür dünyada da sevebileceğin bir kalbin vardı seninYaraları yarayla saran gözlerinBulutlara saklı çeyizinKalbimin üstünde kalbin vardı seninYalnızlığımız gide gide Alâeddin AbiSırlı odalara sığındıkTelefonlarımız cevapsızYarimiz kalbiyle çarpmıyor toprağımızaDüşlerime giriyor, kitaplarına bahçıvan RamoHani Afife Ablası olan, Muhayyer hikâyeler yazan kardeşimizYani o derin karanlıklardaki tebessümBabacığı, narin Ayşe RikkatinSenin gülün karşı tepelerdeydi,Benimse sığınaklarda Alâeddin AbiSenin gülün pastanelere taşındı,Benim gülümün üstünde hâki gölgeler sayıldıSenin sarışın denizlerin olduIslana, ıslana geçtin kalplerdenBense, ağıtlara bulana bulana geçtimİkimizi kucaklayan rüzgârlı bir ırmakta.