Bülent Ecevit

Çağ Başında

bir görünmez duvar indibilmeden aştığımız çizgiyeöncesi dumanlar içindebir efsane şimdi

avucumuza soğuk çarpanduvarın ardında gördüğümüzdeğil miydi dün yürüdüğümüz çayırşimdi bir yeşil paneski ormanlara kaçmadadır

bize doğru kosan tunç yüzlü kahramanalaryansıyınca görünmeyen duvardangün batışında güneşlenirbatar yüce dağlardantunç yüzlü kahramanlardaha dun biz değil miydik onlar

ve duaya başlarken son umutla bizyıkılır tapınaklar artardadönerler dağlarına tanrılarkırılır dualar duvarda

çekilen sular gibi çekilmişsaydam duvar ardına dunbir çorak dünya kalmış bizeboşlukta bir gün

korkuyla döndük duvardanbir umutla baktık yarınayarın yaratılmamıştı yarınkaldırdık başımızı kapanan göğeizi yok tanrıların

ne yaratmak gelir elimizdenne ölmek gelir gönlümüzden

içimizde bir ürküntü bir yalnızlıksulardan ve çayırdan son kalankadınlarımıza sarıldık

tekerleği dönüyordu çağlarınyaklaşıyordu bize doğrubir yaratılmamış yarın

ne ölmek gelir gönlümüzdenne yaratmak gelir elimizden