Annemin Karnında

İlk evimdiYusyuvarlakAcaba nasıldım diyeSık sık sorarım kendimeAyaklarım kalbinin üzerinde annecikDizlerim tam karaciğerine karşıEllerim kanala sıkışmışKarnına doğruSırtım sarmal durumda eğriKulaklar dolu gözler boşKaskatı kıvrılmışBaşım ise neredeyse vücudundan dışarıdaKafatasım deliğindeSağlığındanKanının sıcağındanBabamın sıkıştırmalarındanHaz duyuyorumZaman zaman tuhaf bir ateşKaranlık dünyamı aydınlatıyorKafatasıma inen bir şok beni rahatlatıyorduVe atılıveriyordum kalbine doğruDölyatağının iri kasıBeni sıkıştırıyordu o anVe kanınla suluyordun beniAlnım hâlâ yumru yumruBabamın dürtmelerindenİzin vermek niye bunu yapmayaNeredeyse boğazlanmayaAğzımı açabilseydim eğerSeni ısırırdımKonuşabilseydim birazŞöyle derdim:Kahretsin, yaşamak istemiyorum! Çeviren: Gül İLBAY