Annemin Karnında

İlk evimdiYusyuvarlakAcaba nasıldım diyeSık sık sorarım kendime

Ayaklarım kalbinin üzerinde annecikDizlerim tam karaciğerine karşıEllerim kanala sıkışmışKarnına doğru

Sırtım sarmal durumda eğriKulaklar dolu gözler boşKaskatı kıvrılmışBaşım ise neredeyse vücudundan dışarıda

Kafatasım deliğindeSağlığındanKanının sıcağındanBabamın sıkıştırmalarındanHaz duyuyorum

Zaman zaman tuhaf bir ateşKaranlık dünyamı aydınlatıyorKafatasıma inen bir şok beni rahatlatıyorduVe atılıveriyordum kalbine doğru

Dölyatağının iri kasıBeni sıkıştırıyordu o anVe kanınla suluyordun beni

Alnım hâlâ yumru yumruBabamın dürtmelerindenİzin vermek niye bunu yapmayaNeredeyse boğazlanmaya

Ağzımı açabilseydim eğerSeni ısırırdımKonuşabilseydim birazŞöyle derdim:

Kahretsin, yaşamak istemiyorum!

Çeviren: Gül İLBAY