Betül Tarıman

Veda

ey artık çözülen şubatişte buydu yıktığın atçağnlı kuş gelecekkolları kan dili burgaç

arşa çık.ıyoruz semahlaaklannuş bir cezadan düşerkenölüm dalımıza konmuşöverek bir güzelliğive başımızda şiirden bir levhakir yokkın yokleke yokve mahremi çiçeklerinne güzel açıyor bak

(yoktu yolu olmayanın yakutusöylemeye çalıştım fakat)

bahçesi kurt sümüklü böceksureti kinmiş insanın insanagüle kazınan ruh bilecekbağışlanmaz o ina te s t i hepsiyuva olup tırtıldaniğne olup ipliktensevinsin için o felçli kıztanrım ona güç verölçsün parmaklarıaynadaki zamanı

şiirin rahmi kanser büyütüyor

arş ne yakın ne uzaksofrası zengin, helvalarbir kaşık tatlandırıcızamana renk katsınarıtsın suyu içindekikıymeti mi ne ki oaşk boyuma uzunömrüme terkölüm dalıma konmuşölüm ölmek ne güzel

öyle güzel ki acı otları