Kış Odaları/5

Kül ve Veda

Derinine indiğim kuyu gülümü emÇerçevenin tam ortasında yorgun bir atlı

onlar hep bir söküğü dikerdilerSöküp yine dikerdilerIslaktılar, yaşlarına gömüp başlarınıDerin koridorları yürümekle yorgunAğlardılar, kederle birdiler

Eski bir yolu yorardılarBekçisiydiler evlerinin beklerdilerSabahları ışıksız, geceyle esmerHavalandırır yine havalandırırdılar

Bana öyle dokun öyle birik kiNemlensin bastığım toprakBir mabet gibi dikilsin karşıma aşkAldığım nefes olAldığım nefes tenime akSayfama bahar gelsinSayfama bahar gelmişDutluğa, sulara, çocukluğa

Ben sayfamı hep sevdim