İsyan

çocukmuşumgöl birikmişim ovayaçiçekler açtırmış annem ipeğebabam gelmiş dedüşümde yaralı atlaranne beni uykuna gömbeni incineaşk yaradır dönülmezkoşturan bir attenimde dörtnalaezberime aldığım elleringözlerin yalnızlığı havlayanne yapalım böyle dursunsaksıdaki çiçeğin yerigri evraklar çantamdadoğrusu nedir aşk yalansateskin ettiğim, edildiğimodalarca sevişmekbir V'yi açıp ortasındandişlenmiş elma rengiuzanıp gözlerim doğuyaaşkmışım gibi yirmi dört yaşımkar açtırmış zamana cemalgördüğüm rüyaysa eğergülmüşümbabam gelmiş dekalbimdeki mabette yerin evren kadar sevgili