İsyan

çocukmuşumgöl birikmişim ovayaçiçekler açtırmış annem ipeğebabam gelmiş dedüşümde yaralı atlar

anne beni uykuna gömbeni incineaşk yaradır dönülmezkoşturan bir attenimde dörtnalaezberime aldığım elleringözlerin yalnızlığı havlayanne yapalım böyle dursunsaksıdaki çiçeğin yerigri evraklar çantamda

doğrusu nedir aşk yalansateskin ettiğim, edildiğimodalarca sevişmekbir V'yi açıp ortasındandişlenmiş elma rengiuzanıp gözlerim doğuyaaşkmışım gibi yirmi dört yaşımkar açtırmış zamana cemalgördüğüm rüyaysa eğergülmüşümbabam gelmiş de

kalbimdeki mabette yerin evren kadar sevgili