İçinden Şiir Geçen Ev

İçinden şiir geçen ev yalnızlığındırrüyaya dalma!

evindesin, eski evindesözle örtülü evde kısa yazceplerinde şiir gezdirirkonukluğu bitmez yalnızlığıneski karanfil rengidir

içinden trenler geçerserinler anılar balkonundabildik yağmurlara benzemez hiçdeğişse de adresleri evlerinher evin tarihiaşktan da eskidir

adresi bir kapı açmıştırkışı ısıtırözler demli çayıgüldür,göğü dansa kaldırır:

annemdir içinden trenler geçeravuntudur, duruşu çocukluksoyunur gurbeti düş kurarev zaman oluncakapıya bırakılmış eşyalarsıkıntıdan acımışhayata karışmıştır