Çocukluk Parkı 1

Onlar gelirdiler; cepleri dolu karamelaSığınırlar koltukaltlarına annelerininKapı zilleri, telefon sesleri susarSusardı çocukluğun bahçesiKüf tutmuş zaman bahçesi

Sözden önce mi olmuştum sonra mıBatık mıydım kalkan mıKılıcın kını keskindi kındanYenildim ey gece kovuldum aşktan

Onlar gelirdiler; atları yorgun, dilleri yorgunPaşa çayları, oyun odalarıMümkünmüş gibi başladığına şeylerinÖzensiz büyürdüler, sıcak ve odasızAnneler uzaktılar, babalar poyraz

Böyle böyle büyüdüm işteKokusunu duymadığım koyun kalmadıEskitmediğim bir tek tenGizlendiğin yerden çık ey sebepGül yaprağı daha keskindir gülden

Onlar gelirdiler; yokluk sonu gelmez açlıktıAçıktı kapıları hüzünlerin veÇocuklar gelirdiler ufak esintilerİyiliklerle ağızları keten helvasıKiralık bisikletler, fondanlarGeride mi kalmıştım, önde miİçimde hep bir azlık

Sanki büyümüşüm de bir şeyler solacakmışım