Sone

Eskiden beri alışkınım penceredeSuyun ya da ormanın uğultusunaÇabucak uyudum böyleceYatıp kaldım onun uzun saçlarında

O acılı geceden çok şey kalmadı aklımdaBiraz dizinden, azıcık boynundanSabun kokusu siyah saçlarındaVe onun için kulaktan duyduklarım

Yüzü çabuk unutulur demişlerdiİnce bir şey olduğundan üstündeYazılmamış boş bir kağıt gibi

Yüzü pek gülmez demişlerdiÇabuk unutulacağını bilir kendisi deAnımsamaz kim olduğunu belki, okusa bu şiiri