Olmasaydı O Bulut

1.Eylülde mavi bir gündüGenç bir erik ağacının altında sessizSardım onu, solgun bir aşktıKollarımda tatlı bir düşVe üstümüzde güzel yaz göğüBir bulut vardı uzaktaÖylesine beyaz ve öylesine yukardaSonra baktım, sanki hiç yoktu

2.Aylar geçti o günden sonraŞöyle ya da böyle sessizErik ağaçlarının hepsi kesildiSorarsan, aşka ne olduAnımsayamıyorum derimAma bilirim ne düşündüğünüYüzünü unuttum gerçektenTek bildiğim, onu öptüğüm o zaman

3.Öptüğümü de unuturdumOlmasaydı o bulutAnıyorum hala ve hep anacığımBembeyaz ve uzakErik ağaçları belki yine çiçek açarBelki o kadının şimdi yedi çocuğu vardırO bulut yalnızca bir dakika göründüBaşımı kaldırdığımda uçup gitmişti.