Moskova'lı İşçilerin 27 Nisan 1935'te Bü ...

Duyduk ki: Seksen bin işçiyapmış metroyu, birçoğu günlük işlerinden sonra,çoğunlukla geceleri sabahlara dek.O yıl boyunca hep delikanlıların ve kızların güle oynayatünellerden çıktıkları görülürmüşharca batmış ter içindeki iş giysilerini göstererek gururla.Aşılmış bütün engeller-yeraltı suları, çok katlı yapıların basıncı,dayanıksız büyük toprak yığınları-.Süslemek için kaçınılmamış hiçbir çabadan,en iyi mermer getirilmiş uzaklardan, en güzel ağaçlarişlenmiş özene bezene.Güzelim vagonlar adeta çıt çıkarmadankaymaya başlamışlargün gibi aydınlık tünellerde:Titiz müşteriler için her şeyin en iyisi.

Şimdi, demiryolu en üstün planlara uyularak yapıldıktansonrasahipleri geldi onu görmeye ve binmeye.O insanlardı onlar, onu yapanlardı.Binlercesi oradaydı, dolaşıyorlarve inceliyorlardı dev istasyonları.Trenlerle büyük kalabalıklar geçiyordu bu ara,yüzleri istasyonlara dönük-erkekler, kadınlar, çocuklar ve kır sakallılar-sevinçten pırıl pırıldı yüzleri, tiyatrodaymışlar gibi,çünkü farklı yapılmıştı istasyonların hepsi,hepsi başka taştan, başka biçimde;ışık da her seferinde geliyordu başka kaynaktan.Sevinçli bir itiş kakışla arkaya itiliyordu her trene binen,çünkü istasyonlar en iyigörülebiliyordu önceki yerlerden.Çocuklar yukarı kaldırılıyordu her istasyonda.Yolcular her fırsatta dışarı taşıpsevinçli bir titizlikle inceliyorlardı bitirilen işi,sütunları elliyorlar ve parlaklıklarına bakıyorlardı,ayak burunlarını sürtüyorlardı taş döşemeyeanlamak için taşların düzgünce yerlerine oturupoturmadığını

Sonra vagonlara doluşup yenidenduvar kaplamalarını inceleyip parmaklarını sürüyorlardıcamlara.Erkekler ve kadınlar işaret ediyorlardı durmadan-doğru olup olmadığında biraz duraksayarak-çalıştıkları yerleri:Ellerinin izini taşıyordu taşlar.Her yüz görülebiliyordu açıkça,çünkü çok ışık vardı,lamba çoktu, gördüğüm herhangi bir demiryolundançok daha fazla.Tüneller de apaydınlıktı,karanlıkta kalmamıştı emeğin bir karışı bile.Ve tek bir yıl içinde yapılmıştı tüm bunlar,ve dünyada başka hiçbir demiryolu yapımındabu kadar çok işçi çalışmamıştı.Ve dünyada başka hiçbir demiryolunun bu kadar çoksahibi olmamıştıÇünkü bu yapı harikası, bunca kentte bunca zamandırkendinden önceki hiçbir yapının görmediği şeyi gördü:Yapının işçileriydi yapının sahipleri.

Emeğin tüm meyvalarının emek dökenlere düştüğünerede görülmüştü?Bir yapıdan, onu yapanların kovulmadıklarınerede görülmüştü?Onları vagonlarımıza giderken gördüğümüzde,kendi eserleri olan vagonlarda,hemen anımsadık:Klasik yazarların bir vakitler hop oturup hop kalkarakönceden gördükleri o büyük tablo buydu.