Çağcıl Söylem

Akşam savaş alanına çöktüğündeDüşmanlar yenilmiştiTelgraf tellerinin tınılarıHaberi uzaklara taşıdı

Dünyanın bir ucunda için için yandıBir haykırış, gök kubbede parçalanarakBir çığlık, çılgın ağızlardan taşanVe esrik, göğü aşan.Bin dudak ilençle solduBin yumruk, vahşi bir öfkeyle sıkıldı.

Dünyanın bir başka ucundaBir sevinç, gök kubbede parçalanarakBüyük bir sevinç, bir eğlence, bir çılgınlıkRahat bir soluklanma, gerinmeBin dudak eski bir duayı söylediBin el inançla birleşti.

Gecenin geç saatlerindeSayıyordu telgraf telleriSavaş alanında kalan ölüleriO zaman dost ve düşman sessizleşti.

Yalnız analar ağladıHer iki yanda.