Alışveriş Yapan

Yaşlı bir kadınım ben.Almanya uyandığındaDevlet yardımı azaldı.Çocuklarım verirlerdi banaarada sırada birkaç kuruş,ama pek öyle bir şeyler alamıyorum gene de.Bu yüzden daha az gider oldumeskiden her gün alışveriş yaptığım dükkanlara.Sonra aklımı başıma topladım günün birindeve eski bir müşteri olarak her güngitmeye başladım fırına, manava yeniden.İhtiyacım olan şeyleri seçerdim bir bir,her zamankinden ne daha çok alırdım, ne daha az,peksimetler de koyardım ekmeğin yanına,lahananın yanına da pırasa,ama hesabı çıkarttıkları vakit çekerdim içimi,karıştırıp küçük para kesemi tutuk parmaklarımla,yeterince param yok, derdim, başımı sallayarak,bunları ödeyecek,ve tüm müşterilerin gözleri önündeçıkardım dükkandan gene başımı sallayarak.Ve şöyle diyorum kendi kendime:Hiçbir şeyi olmayan bizler gibileryiyecek satılan yerlerde görünmezlerse bundan böylehiçbir şeye ihtiyacımız yok sanabilirler,ama buraya gelir de hiçbir şey satın alamazsak eğerhaberleri olur hiç değilse.

Çeviri: A. KADİR - Gülen AKTAŞ