Yaşlıkız Tanrıça

Belki bu yüzdenAyın sevgili tanrıçası SinMabedini unuttuBu anlamsız boşlukta

Bu yüzden belkiBin yıl uyudu insanVe uyandı sonunda.AnladıBir uyku olduğunu varlığınVe cevapsızO günden sonra.

*

Biliyorum oradaO ürkütücü başlangıçtaBir şey bekliyor canlılarBir tufan olacakHer şey toplanacak başlangıca

Oysa kapandı kapıÂhı kaldı kalanların.Üzerinde su gibi aziz yazanUğursuz beyaz taşlarBağlandı ölüme ve yalnızlığa

*

Yılın ilk gecesinde yaşlıkızAnnesiyle çıkıpYıldızların altındaEllerini açtığında,Yalvardığında aya ve yıldızlaraTanrıça duymuştu onuFısıldamıştı Kays’laAşk kalbi korkuyla doldururSırrı yok ederDokunur yalnızlığa

*

Bilmiyor tanrıçaBu geçen zaman boyuncaYaşlıkız inandıYüzünü sürdüğü taşlara.Mağaralara inandı çok.İnandı orada kaynayan suyunİnsanı hayata bağlayacağına

Kapıları olsa da şehrinNefes olamıyor ona.

*

O gece uyumadı yaşlıkızAynada beyaz bir kadınBulmak umuduylaKoştu sulara

Belki bir elAşka uzananDeliliğeGül kokusuna

*

Her şeyHer şey unutkan.Şu savrulanKüçük yaprak bileÇıksa girdiği kuyudanBaşka bir şey olacak.Ama olmuyor.Sonsuzluk korkusuylaToplaşan görüntülerŞehri kuruyorlar.Mezarları oluyor şehrin.Çocuk mezarlarında fulyalar açıyorYaşlılarınkinde zakkumlar

*

Her şey kendinin âhıToprakTaşDuvar.Toprağı ve taşıGöğe taşıyan duvarBiliyorKulelere cevabı yok göğün,Sonsuzluk ay gibiEsirgiyor kendini dünyadan.

*

Yaşlıkızın da bildiği bir şey varÇıkıpÖnünde bağıracağı bir duvar bulabilir.Adı gibi mezar olan ne varsaSığınabilir onlara.Başını vurabilirO uğursuz beyaz taşlara

*

VadedilmişVe uzak her şey içinBir çizgi oluyor ağzıGöğsü doluyorSesini yitirmiş göğünUğultusuyla

*

Yaşlıkız dolaşıyor avludaAvluda sadeceGözler var.İstiyor ki,Aşkı ölümde aradığınıAnlayan biri varsaBaksın ona.Ama bakmıyor kimse.BakmıyorKalp yorulupBoşalırkenMermerSuskunAvlunun ortasına.