Tören Giysileri

Cürümüş donuk kalbinde bu topraklarınGözleri gördüm.Herkes sesiyle vardıVe duruşuyla gövdesinin.Bir insanı en iyi sevişirken tanırız.Kalbimizi birlikte çürütürken.Ağırlaşan gövdemizGece uyandırır.Mezar gibidir avlulu evler.Çocukluk bir uykudur. Uzun sürer.Ve dokunmak için bir arzuBir arzu sürükler bizi ölüme.Ben kendimi sınadım her gövdedeBen kendimi bıraktım her şehirdeİçime aldım göğünü ülkelerinVe boşluğunu görünce kalbiminGitmeli dedim.

Çürümüş tören giysileri içindeAskıda salınan kökler.Biz denize düşürsek de ateşiO hep yanar.Issızlık bahşeder karanlığa. Yanar.Tarih bir yanılgı olabilir diyor şairİnsan bir yanılgıdır diyor tanrı.Çok sonraBu toprakların kalbi kadarÇürümüş bir sonradaİnsan bir yanılgıdır diyor tanrı.Ve düzeltmek için varımAma geciktim.

Ölü kızıl suyun dalgasıGece yürünen yolVe yolcuların dağıldığı zavallı yeryüzüSalınan beyaz kefenlerTören giysileri.Ve bir koşu için gerekli tek şeyAtın yelesidir.AsIolan,Şimdi ve buradaÇürüyüp kaldık.

Tanrı görmesin harflerimiİnsan bir hata diyor durmadanVe hatasını düzeltmek içinAcı veriyorSadece acı.