Şimdi Kim Bağışlayacak Beni

Şimdi kim bağışlayacak beni...Unuttum senle helak olmuş tüm kavimlerikişisel tarihimipompeinde taşa dönen kalbimi..Şimdi kim bağışlayacak senibir dokunuşla yumuşacık olan.kalbimdir seni bağışlayacak olanya benikim bağışlayacak benisuda ayın şavkınıbilirsin sevgili'yakamoz'bir yakomozdu sözlerinruhumda şavk eyleyengecenin karanlığında.Şimdi kim bağışlayacak benicanım bunca acırkeniyi kadrajlanmış gülümsememinyapaylığınısözlerin kadar yalan yaşantımıkim bağışlayacak kendime yaşattıklarımıyorganımın bana senin sesinden anlattığı masallarıyastığımın altında birikitrdiğim ırmaklarıve o ırmakta batmasın diye gözlerimi kapamadanyüzdürdüğüm kağıttanhayallerikim bağışyacak sevgilikonuştukça kalbimdilimin susuşlarınıve vazgeçip konuştuğumdakırılan gururumun dağılan parçalarınıkim toplayacak sevgiliöylesine ve ölesiye toplamanı isterkengururumu bak eski haline getirdimdemeni umud ederken ve umut hala fukaranın ekmeğiykenaniden bir endişekalbimin yollarından tüm vücuduma yayılanbir endişeayağına batarsa ya kırıklar diye sen acıma diyekanayan ellerimle ve acıyan yüreğimle topladığım gururumavuçlarımda şimdikimseler görmesin diye açmıyorumyaralarımı...Avuçlarımısevgilikim bağışlayacak beniO llk sevdiğim adamnasıl da severdi beniama kıramadım onda gurur denen taştan vazoyusevgime değdikçe sevgim kırıldıO ilk sevdiğim adamNasıl da severdi benidelice 'gitme'benim ilk gözağrımsın demeyi isterkendudaklarımı dikendilmi kesengururumah o dikenli telah o prangaayağımdapeşinden koşamadığım o ilk sevdiğim adamahh o şeytanın oyunugururumAh o şeytan,yazdığı bir oyunda daha başrol verdi banasevmezken sen benisavurdum senin için kendime biriktirdiğim kendimiSöyle kim bağışlayacak beniHangi zamanMüruru zamanhangi zaman aydınlatır benden sakladığın yüzünüsenin mağarandakigölgene kapılıpgerçeği aramaktan vazgeçen aklımkim bağışlayacak aklımıherkesin kusursuz sorumlu olduğubu durumdakim verecek cezamı ve söylekim bağışlayacakbu aşkın kişisinde niteliğinde yaptığımhataların tazminatını....Söye sevgilikelimelere dökmeme gerekolmayan onca duyguyukelimelerin sınırlı dünyasına hapsettiren sensöyleGözlerimizdeki sonsuz dünyaya bakıp gülümserkendokunurken titreyen ellerimizle birbirimizebir başka nesil hayal ederken birbirimizdenkızaran çehreme değil debana değil dehapisteki sözlerin kurtulmak için söylediği yalanlara inanansensöyle kim bağışlayacak beni..bir kere olumsuz çekilen bir fiilinsonradan olumluya dönemeyeceğinibozulmuş bir yemeğindünyanın en güzel sosu ile de güzelleşemeyeceğinibilen bu kalbimin ısrarlabu aşka yeni soslar araması nedensöyle kim bağışlayacak bu kalbi....ben hayatıyaşamadım sevgilidokunmayısevmeyi kitaplardan filmlerden öğrendimonlar gibi sevmeyi denedim'Gibi 'Cümlede illa yanına bir şey koyman gerekir 'gibi'nin yanına koyduğun şeyle anlam kazanırOnun varlığıbenim gibisenin gibisevgili benim gibi olduğundan mı sevdim senisevmek için benzemek mi gerekliaynı mı olmalı sevginin rengiben siyahım diyorsam sanasiyah seviyorum seni demek misevmekyoksa ben de beyazımama tüm siyahlarınla günahlarınla seviyorum senidiyebilmek mihayır öle gri olalım falan değilbenim sevgim beyazve seni beyaz seveceğim senin beni siyah sevmeni seveceğimdiyebilmek miaşkın en sevdiğim tanımı nedir biliyor musun sevdiğim'aşk diye buna denir: bir insan bir insanda tekinsiz bir ev görür''benim sen de gördüğüm de buydu kimbilir sevdiğimfilmlerden öğrendiğim gibi sevdim bensevgi emektir dedimemek vermek istedimvefasız olsa da sevdiğim ben vefasız olmayı kendime hiç yediremedimbelki dağlar delemedimçöller aşamadım amaben vefasız olamadım sevdiğimönce gitme demedim diye üzüldümsonra gitme dedim ama gitti diyekeşke madem gidecekti gitme demeseydimkeşke dememek için gitme dedimiyi ki de dedimvelhasılben yapamadıklarım için üzüldümbenim için yapmadıklarınıza hiç üzülmedimsevdiğimyapsaydım bırakmazlardı beni diye ağladımbeni bıraktılar diye değilben beni sev diye sevmedim sevdiğimkoşullu değildi sevgimsöyle şimdi kim bağışlayacak beniaynaya bakınca ne görüyorsun sevgilihiç aklına geliyor musarışın mavi gözlü kızımızın hayalisöyle kim bağışlayacakolmayan olmayacak kızımın içimde bıraktığıacının izlerini.."sevmeyi enkazlarda öğrenenler büyüdüklerinde sadece kırık kalpli insanları sevebilirler'der bir kitap cümlesidedim ya ben kitaplardan öğrendim sevmeyikırık kalpliydin sen detırnaklarını yiyordun üstelik de....ben uygulamada hep sınıfta kaldımsevemedim pratikteama sevgiliben vefasız olmayı kendime yediremediğimdenbinlerce defadır söylüyorum seni sevdiğimiyoksa dağıldı dediysem de gururumunuttun muparçları hala avuçlarımdablmem kim bağışlayacak benibana kızdınsanatı seviyorum diyefotoğraf çekmek çok gerekli değil dedinşiir yazmak o da nehaklısın belkiçünkü onlar sadece yalnızlığın yalnızların arkadaşlarıve ben senle tüm yalnızlıklarımı doldurmak istemiştim aslındasonra beni terkettinseni nasıl bağışladım biliyor musunsevgilibana dokunduğunda yumuşattığın taş kalbimleve şiirlerledurmadan şiirler okudumvar mı benim yaşadığımı yaşayan diyeve durmadan şiirler yazdım sanabeni terkettiğinde şiirle yenilmedimnefreteşiirle direndim hayatabeni kim bağışlayacak şimdi biliyormusunsevgiliŞiironu senin için terketmemiştimya terketseydimşimdi nasıl bağışlayacaktım seniher acı bir şiir ürettirmeseydinasıl bağışlayacaktım şimdi kendimisöyleşiir terkedilir mi?