İnci

Bir inci saflığıylaBekledim çukurumdaBeyaz bir taş olmalıydı uykum.Beklesem olurdu zamanla.Göğsümde gezinen ağır elKal dedi.Beklemek kaderidir incininOlmak kaderiKal çukurunda.

Karanlık içimi kemirmedenÇıkmalıydınHoyrat olmayan bir tenin dokunuşuyla.

Göğsümdeki ağır elinGölgesiyle uyandım.Porselen ceylanın bakışı,Memelilerin o çok titrek yol boyuncaMavi ayakları.Değişti yok aslında bir şeyin.Kalbim, uzun siyah giysili adamlarınBakışlarıyla dondu o taş köprünün ortasında.İnsan babasını hatırladığında ağlarsaOlur tarih.Kökleri kururBelki ondan.Dağlara gidelim biz en iyisiBağıralım.Belki eski bir sesle hatırlarız geçmişiO koca şehrin yerinde şimdiSadece bir kar kuyusu var.Ve kurtlanır kar diyorlarKurtlanır kar.

Olmuyor böyleDaha doğurmadığım bir çocuk varVe şunun şurasında kaç yılım yaşayacakÖlümler görecekAşı k olacak.