Her Kadın Kendi Ağacını Tanır

Sana geldiğimdeKanatlarını,Siyah taşlarla örülmüşO ıssız şehrin üzerinde açacak,Bulduğum bir ağacın dallarına tüneyecekVe acıyla bağıracaktım.

Her kadın kendi ağacını tanır.

Uçtum o gece.Karanlığın girmeye korktuğu şehri geçtim.Gölge olmayınca ruh yalnızdı. Uludum.